Boekbespreking: Perdido Street Station (China Miéville)

J.R.R. Tolkien kan met recht en rede beschouwd worden als de invloedrijkste auteur van het fantasy-genre. Zodra het woord “fantasy” valt, denkt wellicht iedereen prompt aan elfen, dwergen en tovenaars die in Midden-Aarde de strijd aanbinden tegen de slechte orks. Het onvermijdelijke gevolg van populariteit – en zeker als die zulke proporties aanneemt – is dat de meningen over de auteur sterk uiteen lopen. Zéér sterk. Tolkien vormt hierop geen uitzondering: langs de ene kant zijn er mensen die van mening zijn dat hij een zegen geweest is voor het fantasy-genre, omdat hij dat met zijn The Lord of the Rings-epos op de kaart gebracht heeft. Daarentegen zijn er anderen die zich sterk maken dat hij dit genre juist verwoest heeft, omdat het sindsdien verzadigd is geraakt met schrijvers die hun eigen The Lord of the Rings willen scheppen, meestal met lange, saaie en afgekookte verhalen tot gevolg. Met dit citaat van China Miéville wordt het duidelijk in welk kamp hij zich bevindt:

“When people dis fantasy – mainstream readers and SF readers alike – they are almost always talking about one sub-genre of fantastic literature. They are talking about Tolkien, and Tolkien’s innumerable heirs. Call it ‘epic’, or ‘high’, or ‘genre’ fantasy, this is what fantasy has come to mean. Which is misleading as well as unfortunate.

Tolkien is the wen on the arse of fantasy literature. His oeuvre is massive and contagious—you can’t ignore it, so don’t even try. The best you can do is consciously try to lance the boil. And there’s a lot to dislike—his cod-Wagnerian pomposity, his boys-own-adventure glorying in war, his small-minded and reactionary love for hierarchical status-quos, his belief in absolute morality that blurs moral and political complexity. Tolkien’s clichés—elves ‘n’ dwarfs ‘n’ magic rings—have spread like viruses. He wrote that the function of fantasy was ‘consolation’, thereby making it an article of policy that a fantasy writer should mollycoddle the reader.”

Ik was dan ook zeer benieuwd naar de fantasy-boeken die Miéville schrijft. Zeker omdat ze weinig bekend zijn, maar toch bemind worden door zij die ze gelezen hebben (en al helemaal door degenen die zich tegen de Tolkienesque fantasie afzetten).

 

De hele bespreking kun je hier lezen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s