Laatste foto’s

‘Dag Jeroen, heb je nog veel foto’s gemaakt?’ Ja, afgelopen dagen wel, maar het zal voorlopig de laatste keer zijn geweest. Ik heb een punt achter mijn persoonlijk projectje gezet. Het idee was dat ik de absurde schaal van openbare werken in de stad Antwerpen zou fotograferen, waarin ik de filosofie die ik hanteer over fotografie, of meer specifiek, de artistieke waarde van fotografie, heb toegepast.

transition-002

Lees verder “Laatste foto’s”

De leugen van kledij

   ‘Jeroen, kunt gij voor onze IT-services website eens een paar foto’s maken die bij de titel “KMO in the cloud” passen’, vroegen ze u. Of anders gezegd, hoe communiceert ge met één beeld de mogelijkheid om op eender welke plek aan uw onderneming te werken? Het eerste waar gij aan denkt zijn de twee woorden ‘business lifestyle’. En gij weet dat uw teerbeminde professor in de cultuurkritiek ogenblikkelijk uw diploma zou afpakken om er zijn open haard mee aan te steken, mocht hij vaststellen dat gij, na al zijn lessen, het toch gewaagd hebt om u in te laten met Schaumsprache, godbetert om het ook nog eens als inspiratie te gebruiken voor creatieve arbeid.

   ‘Business lifestyle’. Het leuke aan deze Schaumsprache is dat gij er alle richtingen mee op kunt. Het zijn holle begrippen die niets betekenen, en nergens is er zoveel beschikbare ruimte als in de leegte. Ge denkt, ‘ah, een zakenman, die moet altijd van het kastje naar de muur vliegen, dus een beeld dat laat zien dat hij dankzij de cloudservice zijn reistijd kan gebruiken om verder te werken kan voor deze titel wel werken’. Dus trekt gij uw kostuum aan en besluit gij met heel uw hebben en houden per trein naar Antwerpen af te zakken, om op die trein een zelfportret te schieten van uzelf die zich aan het tafeltje heeft geïnstalleerd en op de laptop tokkelt – in de eerste klasse weliswaar, want ge bent immers een zakenman, wat dacht gij wel.

Lees verder “De leugen van kledij”

De man die de titel van zijn eindwerk vergeten was

‘De man die geen titel voor zijn eindwerk vond’ is het afstudeerproject waarmee ik mijn opleiding fotografie heb afgerond.

De mens vreest datgene wat hij niet kent, en nog meer datgene waar hij geen controle over heeft. Hard werkt gij om sterker te worden dan de krachten die u beheersen, en steeds dwingt gij uzelf naar boven te zien, uw nek te strekken richting de eindeloze verten, opdat gij niet hoeft te kijken naar het stof onder uw voeten waarnaar gij uiteindelijk zult weerkeren. Maar als gij te veel naar de zon staart, dan zal haar schittering u verblinden voor al wat u dierbaar is.

Lees verder “De man die de titel van zijn eindwerk vergeten was”