Kortverhaal: Verlangen naar een nieuwe morgen

Synopsis: in een fictief land, in een fictieve wereld, leeft er een volk dat zich van alle andere mensen onderscheidt doordat zij in hun slaap de dodenwereld – en tegelijk de bron van alle leven in de fysische realiteit – kunnen betreden. Hákon heeft een universiteit opgericht om dit rijk, dat zij “Phasma” noemen, te onderzoeken. Hij gelooft dat de kennis die daar wordt opgedaan de mens kan helpen om haar eigen bestaan te overstijgen. Op een dag sterft echter een klas van studenten, samen met hun professor. Verlangen naar een nieuwe morgen verhaalt de dag dat de succesvolle Hákon voor het eerst in zijn leven met een echte tegenslag geconfronteerd wordt. En het proberen om te gaan met de doden binnenin zijn eigen universiteit blijkt het minste van zijn zorgen. Want als de avond valt, en hij dichterbij de doodsoorzaak van de slachtoffers komt, wordt het duidelijk dat er iets vreselijk fout aan het lopen is in het schimmenrijk, en dat noch hij, noch zijn collega-professoren een antwoord klaar hebben op de dreiging die in de duisternis van het onbekende schuilt.

Lees verder “Kortverhaal: Verlangen naar een nieuwe morgen”

De leugen van kledij

   ‘Jeroen, kunt gij voor onze IT-services website eens een paar foto’s maken die bij de titel “KMO in the cloud” passen’, vroegen ze u. Of anders gezegd, hoe communiceert ge met één beeld de mogelijkheid om op eender welke plek aan uw onderneming te werken? Het eerste waar gij aan denkt zijn de twee woorden ‘business lifestyle’. En gij weet dat uw teerbeminde professor in de cultuurkritiek ogenblikkelijk uw diploma zou afpakken om er zijn open haard mee aan te steken, mocht hij vaststellen dat gij, na al zijn lessen, het toch gewaagd hebt om u in te laten met Schaumsprache, godbetert om het ook nog eens als inspiratie te gebruiken voor creatieve arbeid.

   ‘Business lifestyle’. Het leuke aan deze Schaumsprache is dat gij er alle richtingen mee op kunt. Het zijn holle begrippen die niets betekenen, en nergens is er zoveel beschikbare ruimte als in de leegte. Ge denkt, ‘ah, een zakenman, die moet altijd van het kastje naar de muur vliegen, dus een beeld dat laat zien dat hij dankzij de cloudservice zijn reistijd kan gebruiken om verder te werken kan voor deze titel wel werken’. Dus trekt gij uw kostuum aan en besluit gij met heel uw hebben en houden per trein naar Antwerpen af te zakken, om op die trein een zelfportret te schieten van uzelf die zich aan het tafeltje heeft geïnstalleerd en op de laptop tokkelt – in de eerste klasse weliswaar, want ge bent immers een zakenman, wat dacht gij wel.

Lees verder “De leugen van kledij”

De man die de titel van zijn eindwerk vergeten was

‘De man die geen titel voor zijn eindwerk vond’ is het afstudeerproject waarmee ik mijn opleiding fotografie heb afgerond.

De mens vreest datgene wat hij niet kent, en nog meer datgene waar hij geen controle over heeft. Hard werkt gij om sterker te worden dan de krachten die u beheersen, en steeds dwingt gij uzelf naar boven te zien, uw nek te strekken richting de eindeloze verten, opdat gij niet hoeft te kijken naar het stof onder uw voeten waarnaar gij uiteindelijk zult weerkeren. Maar als gij te veel naar de zon staart, dan zal haar schittering u verblinden voor al wat u dierbaar is.

Lees verder “De man die de titel van zijn eindwerk vergeten was”